وزارت امور خارجه تنها ارگاني بوده است كه پس از دولت ، سالهاست براي خود سخنگو دارد و هر هفته به طور مرتب ، و حتي مرتب‌تر از دولت جلسات خود را برگزار مي‌كند و  خبرنگاران هم هميشه از اين جلسات تا حدودي راضي بيرون آمده‌اند ! اين نسبي بودن به ميزان انتظار خبرنگار از نوع پاسخگويي و كامل بودن پاسخ مقام مسئول بستگي دارد.

اما مدتي است كه ساير نهاد‌ها و سازمان‌ها دولتي براي خود سخنگو معرفي مي كنند تا مديران خود را با توجيه بيشتري به سايه ببرند.

در اين ميان شورا و شهردراي تهران هم براي خود سخنگوياني دارند كه البته تفاوت زيادي بينشان وجود دارد.

سخنگوي شهرداري تهران كه اخيرا خود را از سخنگويي "شهردار تهران" مبرا كرده است تقريبا هر دو هفته يكبار در جمع خبرنگاران حاضر و به سوالات " يكي ـ يكي " آنها پاسخ مي‌دهد. پاسخ‌هايي كه در بيشتر موارد همان متن اصلي سوال خبرنگار است كه در اول يا آخر آن يك اميدواريم ، انشاالله به زودي و ... اضافه مي‌شود. به عبارتي پاسخ‌هاي سخنگوي شهرداري گاهي آنقدر كلي است كه خبرنگا از تكرار سوال خود پشيمان مي‌شود و يا با هماهنگي هم روي يك موضوع اصرار مي‌كنند تا بالاخره يك خط پاسخ صريح از صحبت‌هاي وي به دست بيايد.

البته با توجه به اعتراض‌هاي خبرنگاران و نظر‌سنجي صورت‌گرفته قول داده‌اند كه اين مشكل و يا ايراد به زودي رفع شود.

اما سخنگوي شوراي شهر تهران !

سخنگوي شوراي شهر تهران كه جزو اعضاي فعال اين شوراست ، در موقعيتي قرار گرفته كه به نظر مي‌رسد تقريبا هر هفته در مورد آنچه بايد از جلسه غير علني  به خبرنگاران بگويد و آنچه را كه نبايد بگويد با مشكل مواجه شده و در مقابل با اعتراض و سوالات متعدد خبرنگاران مواجه مي‌شود . سوالاتي كه بخش قابل توجهي از آنها بنا بر همان مصلحتي كه اين روزها در شهرداري زياد از آن مي‌شنويم بايد بي پاسخ و يا مختومه بمانند.

اما به جاي وارد شدن به جزئياتي كه هيچ احتياجي به ذكر آنها نمي‌بينم، مي‌خواهم وظايف يك سخنگو  آن هم سخنگوي نهادي چون شوراي شهر را حداقل طبق آنچه كه تا كنون ديده و شنيده‌ايم ، يكبار ديگر يادآوري كنم، هر چند كه دستمان به آيين‌نامه داخلي شوراي شهر تهران در مورد وظايف يك سخنگو نرسيد:

- انتقال مطالب طرح شده در جلسات غير علني يا بدون حضور مستمع بنا بر مصلحت عمومي كشور نه مصلحت‌هاي تعريف نشده ديگر و ناشناخته

- انتقال كامل مطالب به دور از حذف و يا فراموش‌كاري و يا تراشيدن دلايل بي مورد

- انتقال مطالب جلسه توسط سخنگو و دوري از درز كردن برخي از اطلاعات (قابل انتشار يا غير قابل انتشار) توسط اعضاي ديگر

- پاسخگويي به سوال‌هاي خبرنگاران در ساعت مشخص شده از قبل و قانع شدن آنها (چرا كه خبرنگاران هم نمايندگان مردم هستند )

- توضيح و تشريح در مقابل سوال‌هاي پرسيده شده تا جايي كه منافع و مصلحت ملي زير سوال نرود و موجبات اختلاف و تفرقه افكني نشود

- داشتن لحن و بياني گيرا و بدون ايراد و همراه با احترام در ارتباط با خبرنگاران خبرگزاري‌ها و رسانه‌ها مكتوب و تصويري

- پرهيز از تبعيض در پاسخگويي و جهت‌گيري در نوع برخورد‌ها

و .....

حداقل آنچه كه در بالا ذكر كردم عملي و عيني‌ترين موارد وظايف يك سخنگو از نگاه رسانه‌ها بود كه بايد رعايت شود. اما نبايد از نظر دور داشت كه يك سخنگو در ابتدا از رييس آن شورا و مصلحت‌هايي كه در آنجا با هم در نظر دارند تبعيت مي‌كند و نه آنچه رسانه‌ها انتظار دارند و متاسفانه آنچه كه در شوراي شهر تهران اين روزها شاهد هستيم همين روند است و اعضاي شوراي بنا بر مصلحتي كه حتي حاضر به حرف زدن در مورد آن نيستند به سخنگو اجازه پاسخ و تشريح بسياري از مطالب را نمي‌دهند.

هرچند كه برخورد‌هاي اخير سخنگوي شورا در به پاسخ گذاشتن و مبهم پاسخ دادن و يا حتي برخورد جهت‌گيرانه در مورد برخي خبرنگاران را چندان بي معني از سوي شخص وي نمي‌دانم اما در نهايت همه اين شرايط را متوجه رييس و نايب رييس آن مي‌دانم كه بايد تعريفي تازه از پاسخگويي به مردم را در جايگاهشان كه دفاع و حفظ حقوق مردم است ارائه دهند.

اين حرفها را در شرايطي مطرح مي كنم كه قرار بود نامه‌اي در اعتراض به نوع پاسخگويي سخنگوي شورا براي رييس شورا ارسال شود كه اين اتفاق با بي توجهي همكاران خبرنگار نيافتاد.

در عين حال از اينكه برخي اعضاي هميشه مدعي شورا كه در شعارهایشان ادعا می کردند در صورت انتخاب شدن اولین تصمیمشان علني شدن روزهاي يكشنبه شوراست و تاكنون به تصميمشان جامه عمل پوشاندند و امروز جريانات روزهاي يكشنبه شورا در حضور شهردار تهران همواره مبهم مي ماند تشكر مي‌كنم و از اينكه گاهي برخي اخبار كه به نفعشان است را به برخي خبرنگاران هم‌راهشان مي‌دهند باز هم تشكر مي‌كنم و نمي‌دانم همه آنهايي كه در اقليت‌اند،همينقدر منفعل هستند!؟